അമ്മയ്ക്കു കണ്ണു കാണുമെന്നുള്ളതുകൊണ്ടു TV യിലെ പരിപാടികൾ കാണാമെന്നു ള്ളതുകൊണ്ടു അച്ഛനു ഒരു മൊബൈൽ ഫോൺ എങ്ങനെയെങ്കിലും സംഘടിപ്പിക്കണ മെന്നുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ നിൽക്കുന്ന സമയ ത്താണ് Sep 10നു ഞങ്ങൾ ഇല്ലത്തേയ്ക്കു ചെന്നത്... സംസാരത്തിനിടയ്ക്കു അമ്മ എന്നോടു പറഞ്ഞു - എനിയ്ക്കു ലളിതസഹ സ്രനാമം കേട്ടുകൊണ്ടിരിയ്ക്കാൻ ഒരു ഫോൺ വാങ്ങിത്തരണമെന്ന്...! 

   2️⃣എങ്ങനെയെങ്കിലും അമ്മയ്ക്കും ഒരു മൊബൈൽ ശരിയാക്കിത്തരാം എന്നുപറഞ്ഞു പോന്ന ഞാൻ പിന്നെ നാലാംദിവസം അമ്മയുടെ വെള്ളപുതപ്പിച്ച ശരീരമാണ് കാണുന്നത്...!എനിക്കു അമ്മയുടെ ആ ആഗ്രഹം സാധിച്ചുകൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല്യ എന്ന വിഷമം തീർത്താൽ തീരാത്തതാണ്...!അപ്പു പുതിയ ഫോൺ വാങ്ങിയപ്പോൾ അതുവരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഫോൺ കൈയിൽ വെറുതെയിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു... എൻ്റെവിഷമം കണ്ട അപ്പു ദുബായിൽ നിന്നും കണ്ണൂരിലേക്കു വരുന്ന friend ൻ്റെ കൈയ്യിൽ ഫോൺ കൊടുത്തുവിടുന്നുണ്ടെന്നും അതു മുത്തശ്ശനുകൊടുത്തു പാട്ടുവച്ചു കേൾപ്പിച്ചോളൂന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, കണ്ണൂരിൽ നിന്നും മലപ്പുറത്തേക്കു അയച്ചു സമയം കളയണ്ട എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞതിൻപ്രകാരം അയാൾ ഇല്ലത്തേക്കു നേരിട്ടു കൊറിയർ ചെയ്തു...പക്ഷേ , ഫോൺകിട്ടിയ സമയത്തു അച്ഛൻ വീണ്ടും admit ആയി...ഇല്ലത്തേക്കു തിരിച്ചു വന്ന അച്ഛനു 4 ദിവസമെങ്കിലും പാട്ടുവച്ചു കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചു എന്നതിൻ്റെ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല്യ...! ഇതേ സമയത്തു എൻ്റെ അനിയൻ നാരായണൻ അച്ഛനുവേണ്ടി റേഡിയോ വാങ്ങിയിരുന്നു എന്നതും പ്രത്യേകം പറയട്ടെ...! എനിക്കു നിങ്ങളോടു പ്രത്യേകിച്ചു പറയാനുള്ളതെന്താണെന്നുവച്ചാൽ - നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ പ്രായമായവരുണ്ടെങ്കിൽ അവരുടെ ചെറിയചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ നാളത്തേയ്ക്കു നീട്ടിവയ്ക്കാതെ ഇന്നുതന്നെ ചെയ്യണം...!ഇല്ല്യായെങ്കിൽ അവർ പോയതിനുശേഷം നമുക്കു ആരു ആശ്വസിപ്പിച്ചാലും ആശ്വാസമാവാത്തത്ര വിഷമം ഉണ്ടാകും🙏

#lovingparents

The Radiance of Memories ​By Palayam Nizar Ahamed

If one possesses gold, gems, or corals, it is wise to take precautions so they are never lost. The same holds true for a pearl plucked from its shell. It possesses a unique grace; when strung into a necklace, it becomes a thing of sublime beauty. Its brilliance is astonishing, shimmering like the eyes of a silver fish darting in the light. Yet, if such a treasure slips from one's hand and vanishes back into the vast abyss of the ocean, no amount of human effort can retrieve it. Sobbing, wailing, or crying out in despair will be of no use. In certain moments, the will of the Almighty holds supreme significance, regardless of one's religious faith.

​Long ago, during my high school days, I had an overwhelming passion for kittens. It was a time when I yearned to love and be loved deeply. It was also an era when I moved closely among the world of cinema and its stars, feeling no grand pretense in standing beside famous personalities for a photograph.

​My true obsession, however, was kittens. I asked every schoolmate I knew if they could arrange a beautiful kitten for my home. None of them had kittens; instead, they all had Alsatian puppies. They all offered me a "cross" for free. Back then, I didn't understand what "cross" meant in that context. Since my father was a Station Master, the only "cross" I knew was a railway level crossing. I used to watch the Gatekeeper come to take the level-crossing key from my father and the Signalman come for the signal key to close the gates and turn the signals green. Whenever the news arrived that a train had reached the previous station, I would watch my father and the entire staff spring into alert.

​Later, I realized that the "cross" my friends spoke of was a matter of breeding. Back then, I used to wonder what humans would do—perhaps they would arrange a Pomeranian, a Labrador, a German Shepherd, a Poodle, or a Bulldog from within humans? I would laugh to myself at the thought.

​Those friends lived in the Police Quarters behind the I.G. Chandrasekharan Nair Police Stadium in Palayam, a place known as Brigade Lane. But for us, as followers of Islam, raising a dog was out of the question. In those times, it was considered strictly forbidden (Haram). It was believed that if one touched a dog, they had to bathe seven times to be purified. Religious texts reportedly said that angels and blessings would not cross the threshold of a house where a dog resided. So, permission to raise a dog was never granted at home. Moreover, there was another story—now a piece of history—of how I jumped the wall of Malini's house with Nasar to buy a kite for my cousin Zeenath, only to be bitten by a dog on my thigh and leg. That scar remains, both on my body and in my soul.

​Eventually, Salma Mami (the wife of my grandmother’s nephew) helped. Her family and ours were very close, through both my father’s and mother’s lineage. The fish curry she made was exceptionally delicious. They also ran a hotel—the famous Salim Hotel in Palayam. Salim has now been the General Secretary of the Palayam Muslim Juma Masjid for fifteen years; today, if the Palayam Mosque intervenes, there is nothing in the capital city that cannot be accomplished.

​Back then, Salma Mami and her children lived right behind our house. It felt like one single home. When they heard my voice as I returned from school for lunch, they would immediately bring over their special fish curry. Salma Mami and her daughter Latheefa were very fond of me. They finally found and gave me a charming little kitten. Someone had trained that kitten to chase a crumpled ball of paper with the precision and agility of the legendary footballer I.M. Vijayan.

​After a long time, perhaps she grew tired of me, for she jumped away and vanished. I searched everywhere, but she was nowhere to be found. She had been my only playmate after school hours. Salma Mami comforted me, saying that when we grow close to something, we must also have the strength to face the possibility of its loss. I searched every house I knew and scoured the roads. There is a notion some people hold that if cats, dogs, or even humans are of the female gender, they will eventually run away. If we try to argue otherwise, they will silence us with their own life experiences.

​Much later, I found two more kittens. A pregnant cat had brought them to my terrace, carrying them in her mouth, and she would nurse them there. Sadly, one died in the wind and rain. As I stood watching the beauty of her nursing the remaining kitten, the mother cat—perhaps unable to bear my constant gaze—picked up her child and ran away to an unknown place. 😭.                                  Palayam Nizar Ahamed                       Copyrights © All rights reserved.                                                             Author:

 

Author:

 Palayam Nizar Ahamed(M.Nizar Ahamed) writer| Journalist |Blogger| Editor-in-Chief |Flash News Bulletindaily|Breaking news, investigative reports & editorial writings    

           TIPS ARE HIGHLY APPRECIATED                  Pyatm +9194476 88232       

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🌐🌐🌐🌐

⭐സ്വർണ്ണവും, രത്നവും, പവിഴവും കൈയ്യിലുണ്ടെങ്കിൽ   നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകാതിരി ക്കാൻ ഒരു മുൻ കരുതൽ നല്ലതാ!⭐ചിപ്പിയിൽ നിന്നും എടുക്കുന്ന മുത്തും അതേ. ഏഴു അഴകാണതിനു, മാലയായ് കോർത്താൽ അതി മനോഹരമാണു. അതു അതിശയിപ്പി ക്കുന്ന തിളക്കമാർന്നതാണു. പരൽ മീൻ കണ്ണുകളെപ്പോലെ വെട്ടി വെട്ടി തിളങ്ങുന്ന വയാണു..... എന്നാലും കൈയ്യിൽ നിന്നും ഊർന്നു ആ ആഴിയിൽ തന്നെ അതു നഷ്പ്പെട്ടാൽ തിരഞ്ഞു കണ്ടു പിടിച്ചു എടുക്കുക മനുഷ്യപ്രയത്നം കൊണ്ടു അസാദ്ധ്യമാണു.

2️⃣  ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞിട്ടും, അലമുറയിട്ടു, ഒപ്പാരിയിട്ടു നിലവിളി കൂട്ടിയിട്ടും കാര്യോന്നൂല്ല്യ. ചില സമയങ്ങളിൽ ചില കാര്യങ്ങളിൽ ഈശ്വരേച്ഛക്കു വളരെ വലിയ പ്രാധാന്യം ഉണ്ടു. മതവിശ്വസങ്ങൾ ഏതായിരു ന്നാലും ശരി.   വളരെ മുൻപ് high school classil പഠിക്കുന്ന കാലത്തു പൂച്ചകുട്ടി കളോട് അതിയായ ഭ്രമമുണ്ടായിരുന്ന കാലം. എന്തിനേം അദമ്മ്യമായി സ്നേഹിക്കാനും, സ്നേഹിക്കപെടാനും കൊതിച്ചിരുന്ന കാലം. ചലച്ചിത്രങ്ങളേയും,  സകല ചലച്ചിത്ര താരങ്ങളെയും അടുത്തു നിന്നു കണ്ടിരുന്ന കാലം. ചലച്ചിത്ര പ്രസിദ്ധരുടെ കൂടെ നിന്ന് ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിൽ യാതൊരു പകിട്ടും തോന്നാതിരുന്നൊരു കാലം. പൂച്ചകുട്ടികളോടായിരുന്നു ഭ്രമം .....അതിനായി കൂടെ അന്നു പഠിച്ചിരുന്ന സകലവനോടും ചോദിച്ചു. വീട്ടിലോട്ടു വന്നാൽ ചേലുള്ള ഒരു പൂച്ചകുഞ്ഞിനെ സംഘടിപ്പിച്ചു തരാവോന്നു. ഒരുത്തൻെറ വീട്ടിലും കുട്ടിപൂച്ചയില്ല....നല്ല അസ്സല് അൽസേഷ്യൻ പട്ടി കുട്ടികളുണ്ടു. ക്രോസ്സു ആണു ഫ്രീ യായിട്ടു തരാം എന്നു സകലവനും ഏറ്റു. ഈ ക്രോസ്സിൻെറ അർത്ഥം അന്ന് അറിയുമായിരുന്നില്ല. പിതാവിന്റെ തൊഴിൽ സ്റ്റേഷൻ മാസ്റ്റർ ഉദ്യോഗം ആയിരുന്നതു കൊണ്ടു ആകെ അറിയുന്ന ക്രോസ്സ്, റെയിൽവേയുടെ ലെവൽ ക്രോസ്സ് മാത്രമായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ പക്കൽ നിന്നും ഗേറ്റ് കീപ്പർ വന്നു ലെവൽക്രോസ് കീയും സിഗ്നൽ മാൻ വന്നു സിഗ്നൽ കീയും ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങുമായിരുന്നു. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് അടക്കാൻ. സിഗ്നൽ പച്ച നിറമാക്കാൻ . 

     3️⃣തൊട്ടു മുൻപിലെ സ്റ്റേഷനിൽ ട്രയിൻ എത്തി എന്ന അറിയിപ്പ് വന്നാലുടനേ പിതാവും സകല സ്റ്റാഫും അലർട്ട് ആവണതു എന്നും ഞാൻ ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കും.    പിൽക്കാലത്ത് മനസ്സിലായി-----അസ്സല് സമ്മന്തം കൂട്ടണ പണിയാണു  പിള്ളാര് പറഞ്ഞ ഈ  ക്രോസ്സെന്നു. അന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടു. മനുഷ്യർക്ക് എന്തു ചെയ്യുമെന്നു..മനുഷ്യനിൽ നിന്നും വല്ല പൊമേറിയനേയോ, ലാബ്രഡോ റിനേയോ,, ജർമ്മൻ ഷെപ്പേഡിനേയോ, പൂഡിലിനേയോ, ബുൾഡോഗിനേയോ സംഘടിപ്പിക്കുമായിരിക്കുമെന്നു- പിന്നെ സ്വയം ചിരിക്കും.  കൂട്ടുകാരായ ആ കുട്ടികളുടെ വീടുകളൊക്കെ പോലീസ് ക്വർട്ടഴ്സുകളിലാണു. അതു പാളയത്തു ഐ.ജി ചന്ദ്രശേഖരൻ നായർ പൊലീസ് സ്റ്റേഡിയത്തിനു പിന്നിലാണു. പാളയം  ബ്രിഗേഡ് ലൈൻ എന്നാണു ആ സ്ഥലത്തിനു പേരു..  അതുവരെ പോയാൽ മതി. ഇസ്ലാം മത വിശ്വാസികൾക്കു പട്ടിക്കാര്യം നടക്കില്ല. നായയെ വളർത്തണതു അക്കാലത്ത് കടുത്ത ഹറാമാണു. നായയെ തൊട്ടാൽ. കുളിക്കണം.  ഏഴു തവണ കുളിക്കണമെന്നാണു പ്രമാണം. മലക്കുകളും മാലാഖമാരും ബറുക്കത്തും കൊണ്ടു നായയുള്ള വീടിന്റെ പടി ചവിട്ടില്ലാന്നു മതഗ്രന്ഥത്തിൽ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടത്രേ. എന്തായാലും പട്ടി വളർത്താൻ വീട്ടിൽ നിന്നും സമ്മതം കിട്ടില്ല. പോരാത്തതിനു മാമൻെറ ഏക മകളായ  സീനത്തു മുറപ്പെണ്ണിനോടൊപ്പം, നാസറുമായി പട്ടം വാങ്ങാൻ മലിനി പെണ്ണിൻെറ വീടിന്റെ മതിലു ചാടിപ്പോയി  പട്ടികടി തുടയെല്ലിലും കാലിലും കിട്ടിയ മറ്റൊരു ചരിത്രം കഥയായി ദാണ്ടേ വേറേ കിടക്കണൂ.......

     4️⃣ കറുത്ത പാടായി ശരീരത്തിലും, മനസ്സിലും, ജീവിതത്തിലും. അപ്പോൾ അതും നടക്കില്ല.  സാധാരണ സൽമാ മാമിയുടെ  (അമ്മുമ്മയുടെ സഹോദരീ പുത്രൻെറ ഭാര്യ) വീട്ടിൽ ഒന്നു രണ്ടു പൂച്ചകൾ ഉണ്ട്. വാപ്പാവഴിക്കും ഉമ്മാവഴിക്കും ഏറ്റവും അടുത്ത സ്വന്തക്കാരാണു അവർ. അവർ വയ്ക്കുന്ന മീൻ കറിക്കു നല്ല സ്വാദാണു. അവർക്കും ഹോട്ടലായിരുന്നൂ- പാളയത്തു സലീം ഹോട്ടൽ--.സലീം ഇപ്പോൾ പതിനഞ്ചു വർഷമായി പാളയം മുസ്ലിം ജുമാമസ്ജിദ് ജനറൽ സെക്രട്ടറിയാണു.  പാളയം പള്ളി വിചാരിച്ചാൽ ഇന്നു തലസ്ഥാനത്തു   നടക്കാത്ത യാതൊന്നും ഇല്ല. സകലതും നടക്കും. വീടിന്റെ പിന്നിലാണു സൽമാ മാമിയും മക്കളും  അന്നു താമസം.   ഒരു വീടുപോലെയാണു. സ്കൂൾ വിട്ടു ഉച്ച ഭക്ഷണത്തിനു എത്തുന്ന എൻെറ സ്വരം കേട്ടാൽ അവർ അപ്പോതന്നെ അവരുടെ വക മീൻകറിവച്ചതു വീട്ടിലെത്തിക്കു മായിരുന്നു. .. സൽമാ മാമി എന്നോടു വളരെ ഏറേ പ്രിയമുള്ളവരായിരുന്നു സലീമിന്റെ ഉമ്മ ആയ സൽമാമാമിയും, മകൾ ലത്തീഫായും. ഓമനത്തമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു പൂച്ചയെ സംഘടിപ്പിച്ചു അവർ കൊണ്ടു തന്നു. പേപ്പർകഷണം ചുരട്ടി ബാൾ രൂപത്തിലാക്കി മുന്നിലിട്ടാൽ ഐ.എം വിജയനെ വെല്ലുന്ന സൂഷ്മത യോടെ തട്ടി കളിച്ചു മുന്നോട്ടു ഓടാൻ ആ പൂച്ചയെ ആരോ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.....കുറേ ഏറെ നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കു എന്നെ ഇഷ്ടമാകാതെ എങ്ങോട്ടോ ചാടിപ്പോയി. പലസ്ഥലത്തും തിരഞ്ഞു. കിട്ടിയില്ല, കണ്ടുമില്ല. 

     5️⃣സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ പൂർണ്ണ സമയ കളിക്കൂട്ടുകാരി  അവൾ മാത്രമായിരുന്നു. ഒന്നിനോടു അടുത്തു ഇടപഴകുമ്പോൾ നഷ്ടബോധമുണ്ടാകില്ല എന്ന ഉറപ്പുണ്ടാവ ണമെന്നു സൽമാമാമി സമാധാനിപ്പിച്ചു. അറിയുന്ന വീടു വീടാന്തരമൊക്കെ കയറി അന്വേഷിച്ചു. റോഡുകളാകെ തിരഞ്ഞു. പൂച്ചകളും , നായകളും , മനുഷ്യരും പെൺ വർഗ്ഗമാണെങ്കിൽ ചാടി പോകുമത്രേ.... . ചില മനുഷ്യരുടെ ധാരണകൾ അങ്ങനെ യാണു. അല്ല എന്നു നാം സമർത്ഥിക്കാൻ പോയാൽ അവരുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ തുറന്നു കാട്ടി നമ്മുടെ നാവടക്കും. ഏറെ കാലത്തിനു ശേഷം പിന്നെയും കിട്ടി രണ്ടു പൂച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളെ. എവിടെന്നോ ഗർഭിണിയായി രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കടിച്ചു പിടിച്ചു എൻെറ ടെറസിൽ കൊണ്ടിട്ടു രണ്ടിനും പാലൂട്ടുമായിരുന്നു. കാറ്റും മഴയത്തും ഒന്നു ചത്തു. മറ്റേ കുട്ടിക്കു പാൽ കൊടുക്കുന്ന ചന്തം എന്നും ഞാൻ പോയി നോക്കി നിന്നതു സഹിക്കവയ്യാതെ തള്ളപ്പൂച്ച തന്നെ കുഞ്ഞിനെയും തൂക്കി എങ്ങോട്ടോ ഓടിപ്പോയി..... 😭                                            പാളയം നിസാർ അഹമ്മദു                     Copyrights © alrights reserved            ⭐Weekly Analystic report പ്രകാരം വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ ഏറെ വായനക്കാരുള്ള ബ്ലോഗ്.    PalayamNizarAhamed, Bulletindaily 🔎 GOOGLE 🔎 search 

ഗൂഗിൾ എന്താ പറയുക !

പാളയം നിസാർ അഹമ്മദ് ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ വ്യക്തിത്വവും പത്രപ്രവർത്തകനുമാണ്, അദ്ദേഹം ഡിജിറ്റൽ വാർത്താ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമായ ബുള്ളറ്റിൻ ഡെയ്‌ലി നടത്തുന്നു. പ്രധാനമായും തമിഴ് സംസാരിക്കുന്ന പ്രേക്ഷകരെയും പ്രവാസി സമൂഹത്തെയും ലക്ഷ്യം വച്ചുള്ള ദ്രുത "ഫ്ലാഷ് ന്യൂസ്" അപ്‌ഡേറ്റുകളും ദൈനംദിന വാർത്താ ബുള്ളറ്റിനുകളും നൽകുന്നതിലൂടെ യാണ് അദ്ദേഹം കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.

2️⃣വാർത്താ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമും സാന്നിധ്യവും:-ബുള്ളറ്റിൻ ഡെയ്‌ലി: ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാഥമിക മാധ്യമ ഔട്ട്‌ലെറ്റാണ്, ഇത് പ്രാദേശിക, പ്രാദേശിക (പ്രത്യേകിച്ച് തമിഴ്‌നാട്), അന്താരാഷ്ട്ര വാർത്തകൾ എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ദൈനംദിന വാർത്താ ബുള്ളറ്റിൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

സോഷ്യൽ മീഡിയ: അദ്ദേഹം ഫേസ്ബുക്കിൽ (@bulletindaily) സജീവ സാന്നിധ്യം നിലനിർത്തുന്നു, അവിടെ അദ്ദേഹം പതിവായി വീഡിയോ റിപ്പോർട്ടുകൾ, അടിയന്തര അപ്‌ഡേറ്റുകൾ, ഷോർട്ട്-ഫോം എന്നിവ അപ്‌ലോഡ് ചെയ്യുന്നു. ഉള്ളടക്ക ഫോക്കസ്: അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബുള്ളറ്റിനുകൾ പലപ്പോഴും ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസുകൾ, പ്രവാസികൾക്കുള്ള കമ്മ്യൂണിറ്റി അലേർട്ടുകൾ (പാസ്‌പോർട്ട് അല്ലെങ്കിൽ വിസ അപ്‌ഡേറ്റുകൾ പോലുള്ളവ), ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സംഭവവികാസങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. ഡെയ്‌ലി ബുള്ളറ്റിനുകൾ ആക്‌സസ് ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈനംദിന ഫ്ലാഷ് വാർത്തകൾ കാണുന്നതിന്, നിങ്ങൾക്ക് ഈ ഔദ്യോഗിക ചാനലുകൾ പിന്തുടരാം:                    ഫേസ്ബുക്ക്: മിക്ക വീഡിയോകളും ബുള്ളറ്റിൻ ഡെയ്‌ലി ഫേസ്ബുക്ക് പേജിലേക്ക് നേരിട്ട് പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.                             യൂട്യൂബ്: ഫേസ്ബുക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാഥമിക കേന്ദ്രമാണെങ്കിലും, നിരവധി സ്വതന്ത്ര വാർത്താ അഗ്രഗേറ്റർമാർ "ബുള്ളറ്റിൻ ഡെയ്‌ലി" അല്ലെങ്കിൽ "പാളയം നിസാർ അഹമ്മദ് ന്യൂസ്" എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈനംദിന സംഗ്രഹങ്ങൾ യൂട്യൂബിൽ വീണ്ടും പങ്കിടുന്നു.

Palyam Nizar Ahamed is a social media personality and journalist who operates the digital news platform Bulletin Daily. He is best known for providing rapid "Flash News" updates and daily news bulletins, primarily targeting Tamil-speaking audiences and the expatriate community.

News Platform and Presence

Bulletin Daily: This is his primary media

outlet, which features a daily news bulletin covering local, regional (specifically Tamil Nadu), and international news.

Social Media: He maintains an active presence on Facebook (@bulletindaily), where he frequently uploads video reports, emergency updates, and short-formContent Focus: His bulletins often focus on breaking news, community alerts for expatriates (such as passport or visa updates), and socio-political developments in South India.

Accessing Daily Bulletins

To view his daily flash news, you can follow these official channels:

Facebook: Most videos are posted directly to the Bulletin Daily Facebook page.

YouTube: While Facebook is his primary hub, many independent news aggregators also re-share his daily summaries on YouTube under the title "Bulletin Daily" or " "Palyam Nizar Ahamed News"

C C T V & FB🟥🟥🟥🟥🟥

28-12-2025

Subject: Appeal Regarding Temporary Restriction on Community Engagement

​To,

The Facebook Support Team,

​I am writing to formally appeal the repeated temporary restrictions placed on my account.

​I belong to a highly respected and traditional family in Kerala with a rich cultural heritage. Professionally, I am a well-known journalist and the Managing Editor of the registered newspaper 'Bulletin', which has been in circulation since 1997.

​As a responsible public figure, I use my Facebook profile to engage in meaningful social and cultural dialogues with my readers. When I receive comments on my updates, it is my professional and ethical responsibility to respond to them. However, your automated system frequently flags my genuine interactions as spam.

​Being unable to communicate with my community is a significant hindrance to my journalistic work and social standing. I request you to kindly review my account activity and white-list my profile to prevent such automated blocks in the future.

​Details:

Name: M. Nizar Ahamed (Palayam Nizar Ahamed)

Profile Link: Https://www.facebook.com/share/16xDQRZ5oc/

Designation: Managing Editor, Bulletin Newspaper.

​Sincerely,

​Palayam Nizar Ahamed

27-Dece-2025

 

ആദരാഞ്ജലി (332K)

എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കു നല്ലൊരു ട്രിബ്യൂട്ട്   നൽകണം🧍അതിനെന്താണു ഞാൻ ചെയ്യുക യെന്നു ഗഹനമായി ആലോചിച്ചു🧍അത്രയും, ആർഭാടമായും, അന്തസ്സായും ആഭിജാത്യ മായും, അധികാരമായും ജീവിച്ച് മരണപ്പെട്ടവ രായിരുന്നു എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ🤸

        

                                   

2️⃣ഞങ്ങളെ വളർത്തി-തിരുവനന്തപുരം പാളയം പള്ളിയിലെ ഇത്തിരിപ്പോന്ന ആ ഖബർസ്ഥാനിൽ കബറടങ്ങിയവരായിരുന്നു അവർ⛹️ഒരു നൂറു പേരെങ്കിലും എൻ്റെ ഉമ്മയേയും വാപ്പയേയും സഹോദരനേയും ഓർത്തു സിയാറത്തു  ചെയ്തെങ്കിൽ എന്നു ഞാനാഗ്രഹിച്ചു. കൊതിച്ചു. ഒരുപാട്  ആശിച്ചു കൊതിച്ചാൽ അതു സർവ്വശക്തൻ അതു പോലെ നടത്തിത്തരും എന്നതു പ്രപഞ്ച സത്യം 🧍ഒരുപാട് വായനക്കാർ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടു ണ്ട്, എൻ്റെ കഥകൾ വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്നുവെന്നു⛹️എല്ലാർക്കും എല്ലാ നന്മയും നേരുന്നു, പ്രാർത്ഥനകളും, എന്നു എഴുതാതെ ഒരു എഴുത്തും താങ്കൾ അവസാനി പ്പിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ  എന്നു പലരും പറഞ്ഞിട്ടു ണ്ട്🧑‍🦯 അതു ഒരു ശൈലിയുടെ അഭിനയമല്ല🏃 യാഥാർത്ഥ്യം തന്നെയാണ്🤸 അപ്പോ എന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ജഗന്നിയന്നിയന്ഥാവിനും തോന്നി യിട്ടുണ്ടാവാമല്ലോ എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും അർഹമായ ഒരു ആദരാഞ്ജലി  ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിൽ നൽകണമെന്ന്🤸എന്നെ അത്ഭുത പ്പെടുത്തി കൊണ്ടു  ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിൽ  പ്രമുഖരായിരുന്നു മരണപ്പെട്ടു പോയ ചലച്ചിത്ര നടന്മാർക്കോ, മറ്റ്  ബന്ധുക്കൾക്കോ പോലും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു കിട്ടാത്ത തരത്തിൽ മൂന്നു ലക്ഷത്തി മുപ്പത്തി രണ്ടായിരത്തിലധികം ആളുകളുടെ  അകമഴിഞ്ഞ ആദരവും, പ്രാർത്ഥനയുമാണു എൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ ക്കു ലഭിച്ചതു...🧚എല്ലാർക്കും, എല്ലാ നന്മയും, പ്രാർത്ഥനയും എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൻ്റെ ഭാഷയിൽ ഞാൻ നേരുന്നു 🌹കരുണാമയനായ എൻ്റെ സർവ്വശക്തനു സ്തുതി🌹.                         പാളയം നിസാർഅഹമ്മദ്

Copyrights@alrights reserved.

StatCounter Weekly Analystic report പ്രകാരം വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ ഏറെ വായനക്കാരുള്ള ബ്ലോഗ്.

 

                

Author:

Palayam Nizar Ahamed(M.Nizar Ahamed) writer| Journalist |Blogger| Editor-in-Chief |Flash News Bulletindaily|Breaking news, investigative reports

and editorial writings.                                              TIPS ARE HIGHLY APPRECIATED                  Pyatm +9194476 88232       

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷

20-12-2025ഈ കഥ ആരും വായിച്ചില്ലെങ്കിലെന്തണ്ണാ...🧚 കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച അവസാനം പതിനായിരം പേര് വായിച്ചില്ലേ അതു പോരെ🧚എഴുതിയ നാൾ മുതൽ ഇതുവരെ ഈ കഥ രണ്ടു ലക്ഷം പേരെങ്കിലും വായിച്ചിട്ടുണ്ട്..🧚

n 

Memories of the Uniform and the City

 Thiruvananthapuram is currently teeming with paramilitary forces. Cooks are scouring the Palayam market for milk, eggs, vegetables, meat, and fish to feed them. The common man, already burdened by rising prices, faces further hardships until the blockade ends. I once served briefly as a Havildar in a paramilitary force through direct recruitment.

​Behind the Chandrasekharan Nair Stadium in Palayam, there used to be several police quarters. Many of my childhood friends were children of state police officers. I used to visit them every evening. Near those houses stood the multi-storied CRPF camp, whose main headquarters was at Pallippuram, Kaniyapuram. One day, while walking towards the quarters, a CRPF sentry on duty stopped me and shouted, "Aap sab kahan ja rahe ho? Yeh aapke liye public road nahi hai" (Where are you all going? This is not a public road for you to walk on). I realized he had been watching me for some time.

​I walked faster without looking back, but he sent another personnel to bring me to him. The officer told me in Hindi, "The Quartermaster Sahib is watching. Come with me for your own good." I had heard that a Quartermaster was powerful enough to initiate a 'Court Martial.' An invitation from him was an order. Fearing trouble, I followed him silently.

​I was led into a large compound with manicured gardens and white-painted brick pathways. Outside a room on the ground floor of a four-story building, a board read: Thomas George, DIG, Quartermaster. There was a profound silence and discipline. Having visited the Pangode Military Barracks many times, this atmosphere didn't intimidate me. I recalled the 'Garrison' theater at Pangode, where high-ranking officers and their families watched Hindi movies. After the late-night shows, my friends and I would walk back to Palayam via Vazhuthacaud and Bakery Junction without any fear, as everyone knew my family and my uncle.

​The officer who took me in signaled me to enter. I greeted the handsome man in the revolving chair with a "Good Morning, Sir." After asking about my name, education, and my father’s profession in English, he suddenly asked me in Malayalam: "Are you interested in joining the CRPF?" I was stunned, wondering if he was joking. I said "Yes," but mentioned I needed my parents' permission. He encouraged me to go and ask them immediately.

​My parents were initially hesitant, thinking a police job was beneath our status, but eventually, they agreed. I rushed back to the Quartermaster. He spoke with the Commandant and initiated the recruitment process. He truly took a liking to me. I still remember him personally showing me how to high jump and sending a policeman to run with me at the stadium to improve my speed. He was a man with a heart of gold.

​However, when the battalion received orders to move to Jammu & Kashmir, my father strongly opposed it. I suffered from chronic sinus issues and severe allergies to cold weather, which would debilitate me for weeks. Consequently, I had to resign. In those days, a police job was often seen as a last resort, involving menial tasks for superiors. The CRPF also had a different reputation then, unlike the professional force it is today.

​As I watch the CRPF personnel currently stationed at Sanskrit College for protest control, I see they are all from other states. My memories drift back to those days. I offer them my best wishes. But knowing how sternly the paramilitary handles situations, I should be careful not to get caught in a lathi charge myself!                                                            Palayam Nizar Ahamed                        Copyrights alrights reserved 

(Written on Sunday, August 11, 2013)

 

Author:

 Palayam Nizar Ahamed(M.Nizar Ahamed) writer| Journalist |Blogger| Editor-in-Chief |Flash News Bulletindaily|Breaking news, investigative reports & editorial writings    

           TIPS ARE HIGHLY APPRECIATED                  Pyatm +9194476 88232       

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷

Dignity in the Final Days

​Self-Respect in the Twilight of Life

"If I look away for a moment, father soils the sofa. If we put on a diaper, he tears it off; the floor is often covered in waste. I am exhausted from cleaning. If a home nurse comes, they don’t stay for more than a week," a friend shared with tears in his eyes. Another friend recounted: "I had stepped out to tie the cow after putting a diaper on my bedridden mother. When I returned, she had smeared waste all over her head and the bed with her hands. It took an entire day just to clean her."

​A lady acquaintance shared, "Brother, my mother-in-law refuses to wear clothes. No matter what we put on her, she tears it off. I feel ashamed in front of relatives. I am fed up." The stories shared by friends and relatives are enough to fill a small book. You might also have many such experiences. Caring for the elderly, especially those who have lost their memory, is a very challenging task. Often, this responsibility falls on a single family member (son, daughter, or in-laws). Have we ever thought about their mental struggles?

​The first thing to do is to treat those who care for the elderly with love and compassion. Offer them maximum support, affection, and financial help if needed. Do not hurt them with words, avoid criticism, and be patient with their shortcomings. These are crucial. Now, let’s get to the core: How can a person who has lost their memory live their remaining days with dignity and self-respect?

​The Importance of Palliative Care

​Children and loved ones should create a clear plan for 'Palliative Care' or 'Comfort Care.' What is Palliative Care? It is a method of care focused on improving the quality of life for a bedridden patient by eliminating discomfort, distress, and ensuring as little pain as possible. This care may be needed for a few days to several months. Here are things we can do as part of palliative care:

1. ​Doctor's Service: The most essential requirement is a doctor who can visit the home. Their service may be needed at regular intervals.
2. ​Use Common Sense over Emotion: The priority is to avoid pain for the patient. Discuss with a doctor and create a plan for medicines that help them stay pain-free and rest well. Only if you communicate your needs can the doctor prescribe the right medication. Administer these medicines punctually. For those with tubes for feeding or urination, there is a risk of them pulling them out, leading to more pain.
3. ​Use of Restraining Straps: Medical stores provide 'restraining straps.' These allow them to move their hands adequately but prevent them from reaching the tubes. With the help of a doctor and a social worker, a systematic plan can be created to make care easier for both the patient and the caregiver.
4. ​Understand the Patient's Needs: The presence of certain people provides comfort; give them opportunities to meet and talk. Similarly, avoid situations involving people they do not like.
5. ​Fulfill Emotional Desires: Create opportunities for them to listen to their favorite songs or watch scenes from movies they loved.
6. ​Respect Spiritual and Religious Rights: Do not deny their religious preferences. Even if the children are non-believers, if the parents wish to listen to devotional songs or participate in prayers, let them do so.

​A Lesson in Compassion

​Elderly people may show stubbornness, anger, or speak incessantly due to physical pain and the side effects of medications. This is a common sight in homes with elderly patients. Always remind your heart that your parents raised you by enduring your childhood tantrums and stubbornness. If you keep this in mind, no child will find it difficult to care for them. You will find the heart to clean them and keep them comfortable. Reading scriptures (Bible, Ramayana, Quran) according to their wish may provide solace. Give them the assurance that their last rites will be performed according to their wishes.

• ​Hygiene: Always dress them in clean clothes, keep the room tidy, and ensure there is no foul odor.
• ​Preparation for a Peaceful End: Prepare them for a peaceful and happy departure. This can include music, prayers, or specific scents they like.

​Where is help available?

In Kerala, the State Government provides excellent Palliative Care services (including nurse visits) entirely free of charge.

​If you have elderly people at home, try to visit Medical Colleges or General Hospitals to see those who have no one to care for them. When you see the struggles of the elderly and their bystanders there, you will realize that the elders in your own home are like God. You will understand that the 'glory' we see now is not permanent. Kerala is a model for other states in palliative care. For more information, contact your local ASHA worker or the nearest Public Health Center.

​This is submitted to the social conscience with necessary suggestions from experts in this field. Please share this as much as possible

 

Author:

 Palayam Nizar Ahamed(M.Nizar Ahamed) writer| Journalist |Blogger| Editor-in-Chief |Flash News Bulletindaily|Breaking news, investigative reports & editorial writings    

           TIPS ARE HIGHLY APPRECIATED                  Pyatm +9194476 88232       

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷

ആർക്കും വരും അന്ത്യ നാളുകൾ

അന്ത്യ നാളുകളിലെ ആത്മാഭിമാനം."കണ്ണു തെറ്റിയാൽ അച്ഛൻ സോഫയിൽ മൂത്രം ഒഴിക്കും. നാപ്പി കെട്ടിയാൽ അഴിച്ചു കളയും, തറയിൽ ഒക്കെ അപ്പി വീണു കിടക്കും. ക്ലീൻ ചെയ്തു ഞാൻ മടുത്തു. ഹോം നഴ്സ് വന്നാൽ ഒരാഴ്ചയിൽ കൂടുതൽ നിൽക്കില്ല.” സുഹൃത്ത് കണ്ണു നീരോടെ  പറഞ്ഞു. വേറൊരു സുഹൃത്ത്  പങ്കുവെച്ച കഥ "മരണക്കിടക്കയിൽ ഉള്ള അമ്മയെ നാപ്പി കെട്ടിയിട്ട് പുറത്തു പശുവിനെ കെട്ടാൻ പോയതാണ്, തിരികെ വന്നപ്പോൾ, കൈകൊണ്ട് അപ്പി വാരി തലയിലും, കട്ടിലിലും ഒക്കെ തൂത്തു. ഒരു ഫുൾ ഡേ അമ്മയെ ക്ലീൻ ചെയ്യാൻ ആയി പോയി.

      2️⃣ "ഒരു പരിചയക്കാരി  "ചേട്ടാ, എൻ്റെ അമ്മായിഅമ്മ  തുണി ഉടുക്കില്ല, എന്തുടുപ്പി ച്ചാലും പറിച്ചു കളയും, ബന്ധുക്കളുടെ  മുൻ പിൽ നാണം കെട്ടു.  മടുത്തു. "സുഹുത്തു ക്കളും, പരിചയക്കാരും,  ബന്ധുക്കളും പങ്കു വച്ച കഥകൾ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതാനും മാത്രം ഉണ്ട്. നിങ്ങളുടെ അറിവിലും ഇതേപോലെ ധാരാളം അനുഭവങ്ങൾ കാണും. പ്രായം ആയവരെ കെയർ ചെയ്യുക എന്നാൽ അത് വളരെ ശ്രമകരമായ കാര്യമാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും ഓർമ്മ പോയവർ. മിക്കവാറും ഇവരെ കെയർ ചെയ്യുന്നത്  വീട്ടിലെ ഒരു അംഗത്തിന്റെ (മകനോ, മകളോ, മരുമകളോ, മരുമകനോ, അനന്തവരോ ഒക്കെ) ഉത്തരവാദിത്വം ആയി മാറാറുണ്ട്. അവരുടെ മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ആദ്യം ചെയ്യാനുള്ളത്, പ്രായം ആകുന്നവരെ നോക്കുന്നവരോട് സ്നേഹത്തോടും, കരുണയോടും പെരുമാറുക എന്നുള്ളതാണ്. നിങ്ങളെ കൊണ്ട് ആവുന്നതി ൻ്റെ പരമാവധി പിന്തുണയും,സ്നേഹവും, സാമ്പത്തികമായ സഹായം വേണമെങ്കിൽ അതും, വേണ്ടപ്പെട്ട വരെ നോക്കുന്നവർക്ക് നൽകുക.  ഒരു വാക്കു കൊണ്ടു പോലും അവരെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ഇരിക്കുക,  കുറ്റങ്ങൾ ഒന്നും പറയാതെ ഇരിക്കുക, കുറവുകൾ ഒക്കെ സഹിക്കുക. ഇവയൊക്ക പ്രധാനമാണ്. ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം. എങ്ങിനെയാണ് അന്ത്യനാളുകളിൽ ഓർമ്മ പോയ ഒരു വ്യക്തിക്ക് ഇനിയുള്ള കുറച്ചു കാലങ്ങൾ ആത്മാഭിമാനത്തോടെയും,  അന്തസോടെയും  ജീവിക്കാൻ പറ്റുക? 

     3️⃣ഇതിനായി മക്കളും, വേണ്ടപ്പെട്ടവരും ചേർന്ന് 'പാലിയേറ്റിവ് കെയറിനായി" കൃത്യമായ ഒരു പ്ലാൻ ഉണ്ടാക്കുക എന്നതാണ്. എന്താണ് 'പാലിയേറ്റിവ് കെയറ്' അഥവാ 'സാന്ത്വന പരിചരണം'? മരണക്കിടക്കയിൽ ആയ ഒരു രോഗിക്ക് അസ്വാസ്ഥ്യമോ, ദുരിതമോ ഒഴിവാക്കി, കഴിവതും  കുറഞ്ഞ വേദന ഉറപ്പാക്കി  അവരുടെ  ജീവിതനിലവാരം കഴിയുന്നത്ര മികച്ചതാക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന പരിചരണ രീതിയാ ണ്പാലിയേറ്റിവ് കെയറ്. ചിലപ്പോൾ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ മുതൽ നിരവധി മാസങ്ങൾ  വരെ പാലിയേറ്റിവ് കെയറ് വേണ്ടി വരും. സാന്ത്വന പരിചരണത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി നമുക്ക് ചെയ്യാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ. 

1. ഏറ്റവും ആവശ്യം, വീട്ടിൽ വന്നു നോക്കുന്ന  ഒരു ഡോക്ടറുടെ സേവനമാണ്.  കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഡോക്ടറുടെ സേവനം ആവശ്യം വന്നേക്കാം.                                            2.  വൈകാരികതയെക്കാൾ,  സാമാന്യ ബുദ്ധി പ്രയോഗിക്കുക. രോഗിക്ക് കഴിവതും വേദനകൾ ഒഴിവാക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് പ്രധാനം.  അവർക്ക് വേദന അറിയാതെ ഇരിക്കുവാനും, മയങ്ങുവാനും, ഉറങ്ങുവാനും ഒക്കെ ഉള്ള മരുന്നുകൾ ഡോക്ടറും ആയി ഡിസ്‌കസ് ചെയ്ത് ഒരു പ്ലാൻ ഉണ്ടാക്കുക.  നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ. പറഞ്ഞാലേ ഡോക്ടർക്ക് കൃത്യമായ മരുന്നുകൾ നൽകാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ. ഈ മരുന്നുകൾ. കൃത്യമായി കൊടുക്കുക.  മൂത്രം പോകുവാനായി, ആഹാരം ഫീഡ് ചെയ്യുവാനായി ഒക്കെ. കുഴൽ ഇട്ടവർ, ചിലപ്പോൾ അത് ഊരി ക്കളയുവാനും, അത് കൂടുതൽ വേദനകളിലേക്കും.

         4️⃣ അവരെ എത്തിക്കുവാനും സാധ്യത ഉണ്ട്. മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറുകളിൽ restraining strap കൾ ലഭ്യമാണ്. Restraining strap കൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ അവർക്ക്ആവശ്യത്തിന് കൈകൾ അനക്കുകയും ചെയ്യാം, പക്ഷെ ടുബ് വരെ കൈകൾ എത്തുകയും ഇല്ല. തുടക്കത്തിൽ പറഞ്ഞ മൂന്ന് രോഗാവസ്ഥ ഉള്ളവർക്കും, ഒരു ഡോക്ടറുടെയും, സോഷ്യൽ വർക്കറുടെയും  സഹായത്തോടെ   കൃത്യമായ പ്ലാനുകളോടെ, മരുന്നുകളുടെ സഹായത്തോടെ രോഗിക്കും, പരിചരിക്കുന്നവർക്കും ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാത്ത ഒരു പരിചരണ രീതി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാം.                                               3. രോഗിയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിക്കുക. ചില ആൾക്കാരുടെ സാമീപ്യം അവർക്ക് സാന്ത്വനം നൽകും, അവരെ കാണുവാനും, സംസാരിക്കുവാനും ഉള്ള അവസരങ്ങൾ നൽകുക. അതേ പോലെ, ചില ആൾക്കാരെ കാണാനേ ഇഷ്ടം ഉണ്ടാവില്ല. അങ്ങിനെയുള്ള അവസരങ്ങൾ കഴിവതും ഒഴിവാക്കുക.                                                            4. അവരുടെ വൈകാരിക ഇഷ്ടങ്ങൾ നടത്തുക. ഇഷ്ടമുള്ള പാട്ടുകൾ, സിനിമയിലെ രംഗങ്ങൾ ഇവയൊക്കെ കേൾക്കുവാനും, കാണുവാനും ഉള്ള അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുക.   5. ആദ്ധ്യാത്മികമായോ, മതപരമായോ ഉള്ള അവരുടെ അവകാശങ്ങൾ, ഇഷ്ടങ്ങൾ ഇവയൊന്നും നിഷേധിക്കരുത്. മകളോ, മകനോ അവിശ്വാസി ആണെങ്കിലും, അച്ഛനോ, അമ്മയ്ക്കോ, ഭക്തിഗാനം, കേൾക്കുവാനോ, പ്രാർഥനകളിൽ പങ്കെടുക്കാവനോ  ഉള്ള അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നിഷേധിക്കാതെ ഇരിക്കുക.

         5️⃣വയസ്സ് ഏറിയവർ അവരുടെ ശാരീരിക വേദനകളും, മരുന്നുകളുടെ  കടുത്ത റിയാക്ഷ നുകളും കാരണം നിർബന്ധബുദ്ധിയും ദേഷ്യ വും, സഡേറ്റീവ് മരുന്നുകൾ കാരണം വാതോരാ തെ സംഭാഷണും കാണിക്കുന്നവരാണു. അതു വൃദ്ധരോഗികൾ ഉള്ള സകല വീടുകളിലും ഉള്ള കാഴ്ച തന്നെ.  ജനിച്ചു വീണ  സന്താനങ്ങളെ ആ മാതാപിതാക്കൾ നിങ്ങളെ വളർത്തിയതും ഇത്തരം ശാഠ്യങ്ങൾ സഹിച്ചു തന്നെയാണെന്ന തു സ്വന്തം  മനസ്സിനെ സദാ പഠിപ്പിച്ചു  ഉരുവിട്ടു  പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നാൽ  വയസ്സായവരെ നോക്കാനും അന്വേഷിക്കാനും, ഒരു സന്താനങ്ങ ൾക്കും ഒരു പ്രയാസവും ഏർപ്പെടുകയില്ല.  മലമൂത്ര വിസർജ്യങ്ങളെ  എടത്തു മാറ്റി വൃത്തി യായി കിടത്തുവാനും മനസ്സ്  ഉണ്ടാകും.  അവരുടെ ഇഗിംത്തിന് അനുസരിച്ചു പ്രാർത്ഥന യോ, പുരാണ ഗ്രന്ഥ പാരായണമോ  (ബൈബിൾ, രാമായണം, ഖുറാൻ  വായനയോ ഉൾപ്പെടെ) ഒക്കെ ആശ്വാസം നൽകിയേക്കാം. അവർക്ക് അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ചു ള്ള മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ നടത്തുവാനുള്ള ഉറപ്പും വേണമെങ്കിൽ കൊടുക്കണം.                  6. എപ്പോളും, വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിപ്പിക്കുക, റൂം ക്ലീൻ ആയി ഇടുക,      ദുർഗന്ധം ഉണ്ടാകാതെ സൂക്ഷിക്കുക.                 7. സ്വസ്ഥവും, സന്തോഷജനകമായ ഒരു മരണത്തിനായി അവരെ തയ്യാറെടുപ്പിക്കക.  ചിലർക്ക്  സംഗീതം, ഭക്തിഗാനങ്ങൾ, ചില പ്രത്യേക മണം അല്ലെങ്കിൽ അഭിരുചികൾ എന്നിവയെല്ലാം  ഇതിൽ ഉൾപ്പെടാം.        സഹായം കേരളത്തിൽ  എവിടെ ലഭ്യമാണ്? കേരളത്തിൽ 'പാലിയേറ്റിവ് കെയറ്' അഥവാ 'സാന്ത്വന പരിചരണ' ത്തിനായുള്ള.  സഹായം (നഴ്സസ് വിസിറ്റ് ഉൾപ്പെടെ) വളരെ നല്ല രീതിയിൽ, തികച്ചും. സൗജന്യമായി  സംസ്ഥാന സർക്കാർ മുൻകൈ എടുത്തു നടത്തുന്നുണ്ട്. 

              6️⃣ സ്വന്തം വീട്ടിൽ  വൃദ്ധരായവർ  ഉണ്ടെങ്കിൽ മെഡിക്കൽ കോളേജ് , ജനറൽ ആശുപത്രി  എന്നിവിടങ്ങളിൽ അടുപ്പിച്ചു  അടുപ്പിച്ചു സന്ദർശന സമയങ്ങളിൽ  പോയി  ആരോരുമില്ലാത്തവരേയും ആരെങ്കിലും  ഒക്കേ ഉള്ളവരേയും പറ്റുമ്പോഴൊക്കെ സന്ദർശിച്ചു  തീരെ  വയസ്സായവരേയും അവരുടെ  കൂട്ടിരിപ്പുകാരേയും സന്ദർശിച്ചു  , സംസാരിച്ചു മടങ്ങി വരാൻ പറ്റുമ്പോഴൊക്കെ എല്ലാവരും ശ്രമിക്കണം. ശ്രദ്ധിക്കണം. അപ്പോൾ മനസ്സിലാകും നമ്മുടെ  വീട്ടിൽ  കിടക്കുന്ന   വൃദ്ധർ  അതിനെയെല്ലാംകാൾ ദൈവ തുല്ല്യരാണെന്നു അപ്പോഴേ മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കൂ. ഈ കാണുന്ന 'പ്രഭ' യൊന്നും ശാശ്വതമല്ലെന്നും മനസ്സിലാകും.  കേരളംസാന്ത്വന പരിചരണത്തിന് മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് മാതൃകയാണ്. കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്കായി നിങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ള ആശാ വർക്കറെയോ  [Accredited SocialHealth Activists (ASHAs)] അടുത്തുള്ള പബ്ലിക് ഹെൽത്ത് സെൻ്ററിലോ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു  നിർദ്ദേശങ്ങൾ തേടുക 🤩   ഈ രംഗത്തെ വിദഗ്ധരുടെ നിർദ്ദേശാശുസരണം വേണ്ട മാറ്റങ്ങളോടെ സമൂഹമനസ്സാക്ഷിക്കു മുമ്പിൽ സമർപ്പിക്കുന്നതു. ദയവായി മാക്സിമം ഷെയർ ചെയ്യുവാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

പാളയം നിസാർ അഹമ്മദ്.

StatCounter Weekly Analystic report പ്രകാരം വിവിധ വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ ഏറെ വായനക്കാരെ നേടിയ ബ്ലോഗ് 

 🔴 Palayam Nizar Ahamed Copyrights©allrights reserved.             Analytics Weekly Report shows numerous readers in various countries. 

Author:

 Palayam Nizar Ahamed(M.Nizar Ahamed) writer| Journalist |Blogger| Editor-in-Chief |Flash News Bulletindaily|Breaking news, investigative reports & editorial writings    

TIPS ARE HIGHLY APPRECIATED                  Pyatm +9194476 88232       

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷

16-12-25  Tue, Mo, R, MU, A, kod