👹👹👹 വീട്ട് കാർ

 

ഇടതുഭാഗത്തു എൻെറ മൂത്ത സഹോദരി ആയിഷാ നസീം,(അവർ പിൽക്കാലത്ത്  പാളയം മഹാരാജാസ് യുണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിൽ നിന്നും Post graduation -ൽ റാങ്ക്  നേടി -1972-ൽ) കൈകോർത്തു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നതു പ്രേംനസീർമാമയുടെ മൂത്ത മകളായ ലൈല മതിനി, തൊട്ടരികിൽ ഹബീബ മാമിയുടെ (wife of Prem Nazir) ഏറ്റവും ഇളയ അനിയത്തി നസീമാമാമി....... ചെറിയകുട്ടികൾ:- എൻ്റെ മുറപ്പെണ്ണു സീനത്തു, നിസാർ അഹമ്മദ് എന്ന ഞാൻ, അബ്ദുൽ  നാസർ (Cousin), പ്രേംനസീർ മാമയുടെ ഇളയ മകൻ    ഷാനവാസ്, എൻ്റെ അനിയൻ ഷാനവാസ്💃 തലസ്ഥാനത്തെ അന്നത്തെ  ഏറ്റവും വലിയ ആദ്യ ആധുനിക രണ്ടു നില വീടിന്റെ പാല് കാച്ചൽ ചടങ്ങിലെ ചിത്രം💃 പാല് കാച്ചൽ ചടങ്ങിനു പങ്കെടുത്ത ചെമ്മീൻ സിനിമ സംവിധായകൻ  രാമു കാര്യാട്ട് ആയിരുന്നു ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തിയതു 💐 നിസാർ അഹമ്മദിൻ്റെ സ്വകാര്യ ആൽബത്തിൽ നിന്നുള്ളവയാണിതു🦜 Copyrights © allrights reserved 🦜

ഇടതുഭാഗത്ത് ഹാഫ് സാരിയിൽ എൻ്റെ മൂത്ത സഹോദരി ആയിഷാ നസീം 🧑‍🦽 പിന്നിൽ നസീർമാമയുടെ മൂത്ത മകൾ ലൈല മതിനി🧑‍🦽 തൊട്ടരികിൽ എൻ്റെ ഉമ്മാടെ ജേഷ്ഠ ഭാര്യ നഫീസമാമി🧑‍🦽 ഉമ്മടെ കുട്ടിയാപ്പയുടെ ഭാര്യ പേയാട്മാമി🧑‍🦽നസീർമാമാടെ ഭാര്യ ഹബീബമാമി (wife of Janab.PremNazir) തൊട്ടരികിൽ എൻ്റെ ഉമ്മ പി.ഹാജറാബീവി🧑‍🦽ഇരിക്കുന്നവർ, എൻ്റെ മുറപ്പെണ്ണ് താജ് സീനത്തു, നിസാർ അഹമ്മദു എന്ന ഞാൻ, കസിൻ അബ്ദുൽ നാസർ, നസീർമാമാടെ രണ്ടാമത്തെ മകൾ റസിയപ്രേംനസീർ മുതലായവർ🧑‍🦽തലസ്ഥാ നത്തെ ആദ്യ ആധുനിക ഇരുനില ബംഗ്ലാ വിൻ്റെ പാലു കാച്ചൽ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടു ക്കാൻ വന്ന സിനിമ സംവിധായകൻ ശ്രീ. രാമുകാര്യാട്ട് പകർത്തിയ  ചിത്രങ്ങൾ🧑‍🦽നിസാർഅഹമ്മദിൻ്റെ സ്വകാര്യ ആൽബ ശേഖരത്തിൽ നിന്നു🧑‍🦽 Copyrights © allrights reserved ⛑️

ഇടത്തേ അറ്റം മൂത്ത സഹോദരൻ🐟 മുന്നിൽ ഇളയ അനിയൻ🐟പിന്നെ എൻെറ മാതാവ്🐟കണ്ണടവച്ചതു ഞാനാണു🐟പിന്നെ മൂത്ത സഹോദരി( കൂളിംഗ് ഗ്ളാസ് കണ്ണാടി),അവർ അന്നു ~1971~  MA റാങ്ക് ഹോൾഡറാണു)🐟 തിരുവനന്തപുരം Museum&Zoo പാർക്കിലെ fish pool നു മുന്നിൽ🦊

പിതാവ്, മാതാവ്, മൂത്തസഹോദരി (ഗ്ളാസ് കണ്ണട)1971 ലെ MA റാങ്ക് ഹോൾഡറാണു) 🏃മൂത്ത സഹോദരൻ (കൂളിംഗ് ഗ്ളാസ് )🏃മുന്നിൽ ഇളയ അനിയൻ🏃പിന്നെ ഞാൻ (വെള്ള ഗ്ളാസ് കണ്ണട).💃 തിരുവനന്തപുരം Museum & Zoo പാർക്കിൽ നിന്നുമുള്ള സ്ഥിരം സായാഹ്ന വേളകളിൽ ഒരു നാൾ💙💚💛💜❤️

  എൻ്റെ മൂത്ത സഹോദരിയാണു. അവർ 1972ലെ  പാളയം HH മഹാരാജാസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിൽ നിന്നും പോസ്റ്റ് ഗ്രാജ്വേറ്റ് ഡിഗ്രി എടുത്തവരാണു.  അന്നൊക്കെ കോൺവൊക്കേഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. പാളയത്തെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി  സ്റ്റേഡിയത്തിൽ വച്ച്  കേരള ഗവർണർ ആണു മനോഹരമായി റെഡ്  റിബൺ കെട്ടിയ ഡിഗ്രി  സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നൽകുക. വളരെ വലിയ ആഘോഷമാണതു. സന്നത് എടുക്കുക എന്നാണു പറയുക. നല്ല ചിലവും ഉണ്ടതിനു.

 തിരുവനന്തപുരത്തെ മ്യൂസിയം &സൂ വിനുള്ളിലെ തടാകക്കരയിൽ വച്ച് എടുത്ത എൻ്റെ മൂത്ത സഹോദരിയുടെ ചിത്രം.  കാഞ്ചീപുരം പട്ടിൻ്റെ ഫ്ലീറ്റ് ഇട്ടു തയ്ച്ച ക്രീം കളർ പാവാടയും റെഡ് കളർ ബ്ലൗസും ,  ക്രീംകളർ ഹാഫ്  സാരിയുമാണു ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കാതിൽ സ്വർണ്ണ  ജിമിക്കിയും, മാലയും, വളയും, വാച്ചും ഉണ്ട്. അന്നൊക്കെ ഇമ്റ്റേഷൻ സാധനങ്ങൾ പ്രചാരമല്ല. നാട്ടിൽ കള്ളന്മാരും കമ്മൻ്റടിക്കുന്നവരും, അന്നും ഉണ്ട്. എന്നാൽ അവർ നമ്മുടെ ഏഴയലത്ത് വരികയില്ല. അവനെ  തെങ്ങിൽ പിടിച്ചു കെട്ടിവച്ച് ഇനി ഒരിക്കലും എണീറ്റു നടക്കാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ തല്ല് കൊടുക്കും.    അതാണു തലസ്ഥാനത്തു കഴിവും, സ്വാധീനവും ഉള്ളവരുടെ  രീതി. 
       

23-1-26

Followers, not just Friends, who comment "AI":

 

​🚨Your observation is 100% accurate. Since you mentioned this three months ago, AI has grown into a much bigger threat.🚨 Not only that, Facebook's viewership has plummeted, and many people have distanced themselves from the platform out of sheer exhaustion.

​🌼Truly, this is a grave injustice toward those who toil to capture visuals and create art.🌼 Those who comment that a photo or video is "AI-generated" are deliberately sabotaging your viewership and, consequently, your revenue. You know the truth about your content—and Facebook's software knows from the very moment of upload whether a photo or video is AI-generated or not. Despite this, some people still flock to the comment section to shout "AI."

​Don't hesitate for a moment: report those who "peddle" such claims to Facebook and immediately kick them out of your Friends/Followers list. If not, they will continue to be a hindrance to your viewership. Such "mean-spirited" individuals are an obstacle to your earnings. Let us discuss a few points regarding this trend on Facebook:

​1. Blind Criticism:

Today, many label a video as 'AI' the moment they see high quality. This mentally drains those who work hard to produce excellent visuals. It is natural for art and literature lovers like you to feel repulsed by this.

​2. Readers and Viewers Pulling Away:

As you mentioned, when people see the mockery of "AI construction," ordinary viewers hesitate to interact or leave a like. This destroys natural interaction on social media.

​3. The Difficulty of Distinction:

With the advancement of AI, people are struggling to distinguish between what is real and what is artificial. This doubt often manifests as contempt and ridicule.

​4. What Can We Do?

• ​Provide Clarity: When sharing videos on your or 'Bulletin Daily' Digital Media pages, including a short caption about where and how it was filmed can help prevent such comments to an extent.
• ​Ignore the Trolls: The only way is to ignore those who come specifically to mock. You still have a vast audience that values your experience and perspective.

​Since your son heads an AI company, you yourself can lead discussions on the pros and cons of this technology. Technology should be a tool to assist human creativity, not a means to insult, humiliate, or display immaturity.

Palayam Nizar Ahamed                       Copyrights © All rights reserved.                                                             Author:

 

 Palayam Nizar Ahamed(M.Nizar Ahamed) writer| Journalist |Blogger| Editor-in-Chief |Flash News Bulletindaily|Breaking news, investigative reports & editorial writings    

           TIPS ARE HIGHLY APPRECIATED                  Pyatm +9194476 88232       

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔹🌐🌐🌐🌐

Palayam Nizar Ahmed,wereing in full sleeveshirt with expensive photo greay glasses of that time, with Rasheeda Begam standing next to him In 1992 the first computer demonstration & exhibition I held at the Muscat Hotel in Trivandrum District was inaugurated by Minister Kunjalikutty

 

Palayam Nizar Ahmed, wereing in full sleeveshirt with expensive photogray glasses of that time, with Rasheeda Begam standing next to him In 1992 the first computer demonstration & exhibition I held at the Muscat Hotel in Trivandrum District was inaugurated by Minister Kunjalikutty

ൽ

The Radiance of Memories ​By Palayam Nizar Ahamed

If one possesses gold, gems, or corals, it is wise to take precautions so they are never lost. The same holds true for a pearl plucked from its shell. It possesses a unique grace; when strung into a necklace, it becomes a thing of sublime beauty. Its brilliance is astonishing, shimmering like the eyes of a silver fish darting in the light. Yet, if such a treasure slips from one's hand and vanishes back into the vast abyss of the ocean, no amount of human effort can retrieve it. Sobbing, wailing, or crying out in despair will be of no use. In certain moments, the will of the Almighty holds supreme significance, regardless of one's religious faith.

​Long ago, during my high school days, I had an overwhelming passion for kittens. It was a time when I yearned to love and be loved deeply. It was also an era when I moved closely among the world of cinema and its stars, feeling no grand pretense in standing beside famous personalities for a photograph.

​My true obsession, however, was kittens. I asked every schoolmate I knew if they could arrange a beautiful kitten for my home. None of them had kittens; instead, they all had Alsatian puppies. They all offered me a "cross" for free. Back then, I didn't understand what "cross" meant in that context. Since my father was a Station Master, the only "cross" I knew was a railway level crossing. I used to watch the Gatekeeper come to take the level-crossing key from my father and the Signalman come for the signal key to close the gates and turn the signals green. Whenever the news arrived that a train had reached the previous station, I would watch my father and the entire staff spring into alert.

​Later, I realized that the "cross" my friends spoke of was a matter of breeding. Back then, I used to wonder what humans would do—perhaps they would arrange a Pomeranian, a Labrador, a German Shepherd, a Poodle, or a Bulldog from within humans? I would laugh to myself at the thought.

​Those friends lived in the Police Quarters behind the I.G. Chandrasekharan Nair Police Stadium in Palayam, a place known as Brigade Lane. But for us, as followers of Islam, raising a dog was out of the question. In those times, it was considered strictly forbidden (Haram). It was believed that if one touched a dog, they had to bathe seven times to be purified. Religious texts reportedly said that angels and blessings would not cross the threshold of a house where a dog resided. So, permission to raise a dog was never granted at home. Moreover, there was another story—now a piece of history—of how I jumped the wall of Malini's house with Nasar to buy a kite for my cousin Zeenath, only to be bitten by a dog on my thigh and leg. That scar remains, both on my body and in my soul.

​Eventually, Salma Mami (the wife of my grandmother’s nephew) helped. Her family and ours were very close, through both my father’s and mother’s lineage. The fish curry she made was exceptionally delicious. They also ran a hotel—the famous Salim Hotel in Palayam. Salim has now been the General Secretary of the Palayam Muslim Juma Masjid for fifteen years; today, if the Palayam Mosque intervenes, there is nothing in the capital city that cannot be accomplished.

​Back then, Salma Mami and her children lived right behind our house. It felt like one single home. When they heard my voice as I returned from school for lunch, they would immediately bring over their special fish curry. Salma Mami and her daughter Latheefa were very fond of me. They finally found and gave me a charming little kitten. Someone had trained that kitten to chase a crumpled ball of paper with the precision and agility of the legendary footballer I.M. Vijayan.

​After a long time, perhaps she grew tired of me, for she jumped away and vanished. I searched everywhere, but she was nowhere to be found. She had been my only playmate after school hours. Salma Mami comforted me, saying that when we grow close to something, we must also have the strength to face the possibility of its loss. I searched every house I knew and scoured the roads. There is a notion some people hold that if cats, dogs, or even humans are of the female gender, they will eventually run away. If we try to argue otherwise, they will silence us with their own life experiences.

​Much later, I found two more kittens. A pregnant cat had brought them to my terrace, carrying them in her mouth, and she would nurse them there. Sadly, one died in the wind and rain. As I stood watching the beauty of her nursing the remaining kitten, the mother cat—perhaps unable to bear my constant gaze—picked up her child and ran away to an unknown place. 😭.                                  Palayam Nizar Ahamed                       Copyrights © All rights reserved.                                                                                                   Author:

Palayam Nizar Ahamed(M.Nizar Ahamed) writer| Journalist |Blogger| Poet |Editor-in-Chief |Flash News Bulletindaily|Breaking news, investigative reports, editorial writings 

                 TIPS ARE HIGHLY APPRECIATED                  Pyatm +9194476 88232       

🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🌐🌐🌐🌐